شرح مختصری از زندگی حضرت اشعیا (ع)
ساعت ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ آذر ،۱۳۸٩ : توسط : جمعی از خادمین حضرت اشعیا (ع)

بسم الله الغنی الحمید

هرچه در آسمان و زمین است همه ملک خداوند است و خداوند سبحان ذاتش بی نیاز و اوصافش همه پسندیده است ، واگر هر درخت بر روی زمین قلم شود و آب دریا به اضافه هفت دریای دیگر مرکب گردد باز نگارش کلمات خدا ناتمام بماند ، که همانا خداوند را اقتدار و حکمت بی پایان است. 

سوره لقمان آیات ٢۶ و ٢٧

خداوندا، تویی که از عدم به‌وجود می‌آ‌وری، جان می‌دهی و هستی می‌بخشی و تویی که می‌میرانی و به حساب‌ها رسیدگی می‌کنی.

خداوندا، بارالها، تو هستی که می‌خندانی و می‌گریانی و تو هستی که بندگانت را روزی عطا می‌فرمایی، خداوندا ، بار الها تو را می‌ستاییم، که تو خالقی و تو آفریدگاری، تو مظهر عظمت و جلالی، تو مظهر قدرتی، تو مظهر لطف و کرمی، ای عزیزی که در عین قدرت و توانایی بسیار بخشنده‌ای.

بار الها ، پروردگارا از درگاه کریمانه ات تقاضا مندیم تا ما را در هر چه بهتر معرفی نمودن این پیامبر بزرگ که شما خود یار و یاور و پشتیبان و معرف آنها هستی ، یاری فرمائی.

برای دیدن شرح مختصری از زندگی این پیامبر بزرگ ، بر روی ادامه مطالب کلیک نمائید.

جمعی از خادمین حضرت اشعیا (ع)


بسم الله الکریم العزیز

سلام و تهیت پروردگار متعال بر پیامبرانش و حضرت اشعیا (ع) و بر امامان مرسلش و بر شهداء و صالحانش

یکی از پیامبران بنی اسرائیل حضرت اشعیا (ع) بوده است که نسبت ایشان منتهی می شود به یهودا ابن یعقوب (ع) ، دورانی که رجعام ابن سلیمان لشگر کشید با یور بعام ابن ناباط و آن ده سبط که مطیع و محکوم او بودند جنگ کرد ، حضرت اشعیا (ع) مقام وحی و الهام یافت ، خطاب رسید به حضرت اشعیا (ع) که بگو رجعام آل یهود با برادران خود جنگ و ستیز نکنند و خونریزی بیجا روا ندارند .

حضرت اشعیا (ع) به امر حق میان قوم بنی اسرائیل آمد و نصیحت کرد و گفت از این اندیشه خام باز داشته شوید ، در اثر نصایح و راهنمائی های حضرت اشعیا (ع) سلطنت آل یهودا و بنی اسرئیل با رجعام شد و پادشاهی اولاد ده سبط دیگر ، مخصوص یور بعام پسر ناباط گردید اما این دو پادشاه با هم در نزاع و مناقشه بودند .

ظهور پیغمبر اشعیا (ع) در سال ١١۴٣ قبل از میلاد حضرت مسیح (ع) و لغت او عبری بود و کلمه اشعیا به معنی < بشنو ای خدا > و این پیامبر مردی صلح طلب و خیر اندیش بود و پس از او عدد که به لغت عبری به معنی < زینت > است مبعوث شد و در جهل افراد قیام و اصلاح امور مردم نودند.

حضرت اشعیا (ع) پسر امضیاء بود که به عبرانی سعیا گفته اند و در زمان بنی اسرائیل مبعوث شد و قبل از حضرت زکریا (ع) - حضرت یحیی (ع) و حضرت مسیح (ع) بود مسکن ایشان در بیت المقدس بوده است.

پادشاه زمان ایشان مریض شد و از این پیامبر بزرگ درخواست نمود که در حقش دعا کند حضرت اشعیا قشون او را امتحان کرد تا اینکه گفت : پادشاه شما با پادشاه بابل جنگ خواهید کرد ،‌پادشاه گقت آیا به تو وحی شده ؟

حضرت اشعیا فرمودند: آری

پادشاه گفت :‌من فاتح میشوم یا منهزم میگردم ؟

حضرت اشعیا (ع) فرمودن : تو به دست ایشان شکست خواهی خورد زیرا او ششصد هزار قشون دارد .آنگاه که به اطراف بیت المقدس رسید پاشاه مریض شد و حضرت اشعیا را برای پادشاهی بنی اسرائیل وصی خود قرار داد و این پیامبر بزرگ مردم را دعوت کرد به : صلح ، عبادت ، راستی ، درستی ، توبه و انابه .

می نویسند: ١۵ سال جنگ آنها ادامه یافت و کشتار بی حدی شد به طوری که همه کشته شدند مگر پنج نفر از وزراء و پنج نفر کتاب(نویسنده) و منشیان  که باقی ماندند ، پس از ایشان هم بنی اسرائیل به جان هم افتادند آنقدر کشتند که اندکی باقی ماند و یا للعجب که بشر در ادوار مختلف به چشم خود دیده و به گوش خود شنیده و اگر سواد داشته در کتابها خوانده است که ظلم و ستم و تعدی و اجحاف و تضییع حقوق نوعی گناه غیر قابل بخشش است و هر کس ستم پیشه بوده به مذلت و خواری مرده و نابود شده مخصوصا حکایت و قصص انبیاء که در هر عصر بشر را به صلح و صفا و راستی و درستی نصیحت میکرد برای احتراز از تعدی به حقوق دیگران بود ، معذلک کور دلان بی بصیرت تا خود را بی نیازتصور میکردند ، دست تعدی به حقوق دیگران دراز مینمودند .

حضرت اشعیا (ع) آنها را به صلح و صفا دعوت میکرد و از جنگ باز میداشت و آن قوم سخن آن نشنیدند و جمع شدند تا حضرت اشعیا (ع) را به قتل برسانند ، ایشان به درختی پناه بردند ، اره به سر او گذاشتند و او را به قتل رساندند چنانکه حضرت زکریا و حیقوق (ع) را کشتند و بعد قطعه قطعه کردند نتیجه این کشتار جابرانه این شد که خداوند سبحان این قوم را به جان هم انداخت و آنقدر از هم کشتند تا از بین رفتند تا ملل دیگر عبرت گیرندکه نمایندگانی را که خداوند برای ارشاد و هدایت می فرستد تا بشر را راهنمائی به علم و حقیقت و  سعادت نمایند ، نباید به قتل برسانند و این بزرگترین اهانت به خالق است که نماینده برگزیده خداوند را به جرم دعوت به حق بکشند و خداوند سبحان این قوم و اقوام مشابه آنها را در نهایت ذلت و خواری در این جهان و در آخرت هم به عذاب دردناک مبتلا میسازد و به آتش جهنم میسوزاند .

جمعی از خادمین حضرت اشعیا (ع)